Bana göre ne meczup nede deli, asla değildi. Çarşının gülüydü o.  Son dönemde de zaten pek görünmüyordu. Sanırım hastaydı. Sadece evinin rızkını toplardı, Bor esnafından. Esnaf zaten o’nu üzmez, dilediğini verir ancak o fazlasını da kabul etmezdi. Esnaf onu ilahi bir emanet olarak kabullenmişti. Belli bir saatten itibaren piyasada olur ve akşam saatlerinde ise evinin yolunu tutardı.

Evet sadece esnaf değilmiş kabullenen. Bu gün cenazesine katılan yüzlerce kişi de kabullenmiş, sevmiş meğer. Allah rahmet eylesin gönül dostu, Çarşının Gülü… Cennet mekanın olsun inşallah.